22 Ekim 2014 Çarşamba

Ben geldim!

Bir proje için 1 buçuk aydır yurtdışındaydım. Şahane bir tecrübeydi benim için ama ülkemi de çok özledim. Son günlerde özellikle bir an önce dönmek istedim.

Oradayken telefonum bozuldu. Eski erkek arkadaşımdan mesaj geldi. Kilo verdim. Türk yemeklerini çok özledim. Kendime,aileme,arkadaşlarıma hediyeler aldım. Çok sevdiğim bir insanın gerçek yüzünü gördüm.  İş ortamından insanların güvenilmezliğinden çok çok sıkıldım. Yeni insanlar tanıdım. Kimini sevdim kimini sevmedim. Farklı bir kültürü ve insanlarını tanıma fırsatım oldu.

Hafta sonu döndüm. Her şey garip geliyor. Evime bile kaç gündür yeni yeni alışmaya başladım keza iş ortamına da öyle. Okulu, odamda oturup bir şeyler okumayı,dersleri, ödev hazırlamayı bile özledim. Uykusuz gecelerde ne dem vururdum halbuki! Olsun.

Yapılacak o kadar iş var ki. Bu yorgunluğun üstüne nasıl başa çıkarım bilmiyorum. Bir değişim sürecidir bitmedi anlayacağınız. Ev, oda değişimleri, temizlik, düzen, tertip. Haftaya annemler geliyor. En güzel haber bu. Düşünüp düşünüp mutlu oluyorum. 

Havalar buz gibi. Kış gelmiş buralara. Battaniye-kitap günleri başladı.  Kalem-kitap-defter üçlüsünü özlemişim, dizi-film izlemeyi de.Yeni kırtasiye alışverişleri, soğukta kızaran burunlar, kalın kazaklar, sıcacık kahveler, sıcacık kitaplar, koltuğa kıvrılmalar, akşamüzeri uyuklamaları, iş dönüşleri, yemek kokuları, aile özlemi, televizyon karıştırmacaları, yeni keşifler, yeni kurslar, yeni umutlar. Her şey taptaze. Her şeyi özledim. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder